Emily moet stoppen met het zuigen aan haar duim!
Ze is schadelijk haar gehemelte en is vervalst haar tanden ...

Duimzuigen op vroege leeftijd wordt beschouwd als een normale en natuurlijke activiteit onder kinderen. Het komt voort uit een zeer krachtige zuigreflex, die belangrijk is voor de overleving van kinderen. Terwijl baby’s zuigen om voeding binnen te krijgen ervaren ze bepaalde aangename en orale sensaties waarvan enkele worden geassocieerd met de voldoening van eten, geborgenheid en tederheid. In de meeste gevallen vindt het kind als het ouder wordt alternatieve middelen in het ontvangen van dezelfde vormen van positieve emotionele voldoening.

Enkele kinderen zijn echter geneigd om de eens aangename en geruststellende ervaring door het zuigen van voeding (borstvoeding of het zuigen aan een fles) door te zetten als gevolg waarvan het duim- of vingerzuigen gewoonte wordt. Deze gewoonte, als dit niet wordt gestopt op een vroege leeftijd, kan nadelig zijn voor de psychische, emotionele en sociale ontwikkeling van een kind. Recente wetenschappelijke onderzoeken en richtlijnen van een belangrijk dentaalinstituut tonen aan dat kinderen met de gewoonte moeten stoppen op een leeftijd van drie of vier jaar, in tegenstelling tot de “duimregelbenadering” die gebruikt wordt door enkele pediatrietandartsen, waarin wordt beweerd dat de gewoonte moet worden gestopt voordat het definitieve gebit doorkomt (leeftijd van vijf of zes jaar).

Een ander recent onderzoek toont aan dat het duim- en vingerzuigen moet worden gestopt voordat de kies wordt beschadigd. Dit moet rond het derde en vierde levensjaar zijn.

Energiek duimzuigen kan de ontwikkeling van de mond en de plaatsing van de tanden in de boven- en onderkaak aanzienlijk beinvloeden. Als gevolg hiervan wordt het gehemelte naar boven geduwd en versmald, hetgeen leidt tot de ontwikkeling van een kruisbeet. Onjuiste plaatsing van de voortanden en tong kan vaak leiden tot spraakgebrek (de onvermogen om bepaalde klanken te kunnen spreken). Om deze problemen op te lossen zouden kostbare en tijdrovende noodzakelijke orthodontische behandelingen moeten worden uitgevoerd als de gewoonte niet op tijd wordt gestopt.

Hieronder worden enkele problemen genoemd die worden geassocieerd met het zuigen op duim (vinger):

Een vergroot risico op communiceerbare kinderziektes, zoals het continu in de mond steken van een vieze duim;

Een mogelijke langzamere sociale ontwikkeling van het kind omdat kinderen die duimzuigen (vingerzuigen) door hun gelijken als baby’s worden gezien en in veel gevallen niet in de groep worden geaccepteerd als gelijkwaardig of zelfs door hun gelijken worden bespot.

Teneinde stress te verminderen door de confrontatie met andere kinderen of een onaangename situatie te vermijden
zou het kind dat op zijn duim zuigt zich terugtrekken in plaats van het probleem op te lossen

Het is belangrijk om te onthouden dat als duimzuigen op een vroege leeftijd wordt gestopt, een groot aantal bovenvermelde problemen zich van nature kan oplossen waaronder de vorm van de kaak en de plaatsing van de tanden. Een onderzoek heeft aangetoond dat “natuurlijke correctie” van slechte occlusie veroorzaakt door het zuigen aan duim of vinger nauw verwant is aan de graad van slechte occlusie en tevens aan de lip- en tongfunctie alsmede dat van de overige mondspieren.”